No i przyszedł poniedziałek. Po niedzieli, która miała być miłym dniem spędzonym w Warszawie w restauracji Lemongrass, gdzie zrealizować miałam voucher na niedzielny brunch, wygrany na facebookowym profilu Kennwood za przepis na tajski deser.

Uwielbiam klimaty Azji, więc cieszyłam się niezmiernie z powodu tej nagrody, tym bardziej, że przeglądając stronę Lemongrass zachwyciłam się pięknymi wnętrzami i wspaniałym menu.

Pełna radości namówiłam Przyjaciela na wspólną degustację i w samo południe stanęliśmy przed drzwiami tej restauracji”. Pierwszy zonk – szukanie miejsca parkingowego – hmmm… myślałam, że chociaż kilka dla klientów będzie… cóż myślenie czasem mija się z celem.

Drugi zonk – przed drzwiami stoi panna (chyba kelnerka bo ubrana w firmowe ubranko) i rozmawia z młodym małżeństwem z dzieckiem. Gdy dochodziliśmy do schodów, wszyscy grzecznie się pożegnali, panna zaś weszła do lokalu dosłownie zamykając nam drzwi przed nosem. Napisałam dosłownie, bo w momencie kiedy ja łapałam klamkę, ona jeszcze ją trzymała (od wewnątrz). … za wysokie progi? A może nasz wygląd nie pasował do ogólnego image’u restauracji? No trudno, wchodzimy.

No i trzeci zonk – który mnie po prostu powalił na łopatki. Na okazany voucher (ważny do 30 czerwca 2011 r. ) – panna się skrzywiła mówiąc, że „brunchy nie prowadzą od zeszłego tygodnia co najmniej do września”. A generalnie to ona „nie rozumie, kto w ogóle taką promocję zrobił i takie vouchery rozdawał”. Upsss, troszkę mi się zagotowało gdzieś w środku. Mój Przyjaciel zapytał czy zatem w związku z taką sytuacją mogą nam coś zaproponować w ramach tego vouchera?

Okazało się, że… możemy sobie kupić sushi, bo nic innego nie ma. Zresztą managera i szefa kuchni też nie było, więc nawet nie było z kim o całej tej sytuacji porozmawiać. Ale śmiem wątpić by cokolwiek to dało, bo ton wypowiedzi tej panny, mówił jedno” „spadajcie! Albo coś zamawiacie, albo do widzenia! Vouchera im się zachciało”.

Tak więc obeszłam się wielkim smakiem, narobiłam sobie nadziei na piękne zdjęcia i doskonałą relację na blog. Miały być pochwały, wyszło odwrotnie. No ale… jak mnie ktoś traktuje z góry, to dlaczego ja mam pozostać dłużna?

Nie rozumiem tylko jednego – ktoś te vouchery zakupił, wydał pieniądze, za zaproszenia ważne do 30.06. i co? I nagle okazuje się, że to nagroda widmo?

Nie chcę szukać tutaj winnych, bo to i tak nie zmieni faktu, że znowu po nosie oberwał klient. Mnie pozostała tylko czkawka po mocno gorzkiej Trawie Cytrynowej i voucher, który chyba sobie na ścianę przykleję – tylko po co?

Udało mi się odwiedzić Targi Tajlandia EXPO 2011 w Pałacu Kultury I Nauki. Relację dodam jutro. Gdybym wiedziała, co mnie spotka w Lemongrass z chęcią zostałabym dłużej na Targach – pewnie z większą korzyścią i radością….

Stoisko Lemongrass na Targach Tajlandia Expo 2011 - pusto w lokalu, pusto na targach... Klient nasz pan? Chyba nie w tym przypadku...